seviyorum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
seviyorum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Aralık 2007 Cumartesi

SENİ SEVİYORUM DEMEK İÇİN ÖLÜMÜ BEKLEMEYİN

24 Yaşındaydı...
Okulunun en başarılı öğrencisiydi. Öyle çok iş teklifi almıştı ki yaşamını, başarılı ve zengin bir iş adamı olarak geçirmesi garantiydi. Kendisini herkesten üstün görürdü, kimseyi beğenmezdi. Arkadaşları onun kırıcı olduğundan yakınırdı hep. AŞK onun için ayak bağıydı. Birini sevmenin düşüncesi bile itici gelirdi.



Bir sabah kendini kötü hissetti, soluğu hemen doktorda aldı. Test üstüne test yapıldı ve teşhis kondu. KANSER....



Doktor sadece birkaç aylık ömrün var dediğinde inanamadı. Oysa neler bekliyordu hayattan. Eve kapandı kimseyle görüşmüyordu. Bir gün televizyon izlerken bir söz dikkatini çekti. Filmde bir kadın kendisini terk eden sevgilisine “En Büyük Mutsuzluk Sevgisiz Bir Hayat Sürmektir” diyordu. Bundan daha kötüsü de bu dünyadan sevdiklerine “Seni seviyorum demeden gitmek” diyordu. Televizyonu kapattı ve düşündü. Bugüne kadar hiç kimseye “Seni Seviyorum” dememişti ve bunu söylemek için o kadar az zamanı kalmıştı ki. Fırladı yatağından, banyoya koştu günlerdir kesmediği sakalını kesti. En güzel kıyafetlerini giyindi ve dışarı çıktı.



Önce okuluna gitti. Dersin ortasında sınıfa girince hem öğretmeni hem de arkadaşları şaşırdı. İzin istedi öğretmeninden bir kaç şey söylemek için.
“Yıllarca sizinle birlikteydik” dedi. Ama ben hiç birinizle yakın olmadım. Çoğunuzu kırdım, aşağıladım, lütfen beni bağışlayın. Sizi seviyorum, sizi çok seviyorum. Okuldan çıktığında öylesine rahatlamıştı ki, kendisi bile şaşırdı. Demek bu kadar kolaydı. Demek böylesine sihirliydi o “Seni Seviyorum” sözü. Yeniden eve döndü. Annesi, babası ve kardeşleri onu çok merak etmişlerdi ve her yeri ayağa kaldırmışlardı. “Neredeydin” diye sorduklarında “Sevginin Kucağında” yanıtını verdi. Babasına, annesine ve kardeşlerine tek tek sarıldı, hepsine yüzlerce kez “Sizi Seviyorum” dedi. Sonra kağıdı kalemi aldı eline ve şunları yazdı:


İnsanlara “Seni Seviyorum” demek için ölümü beklemenize gerek yok Şimdi, hemen şimdi başlayabilirsiniz. Başlayın ki hayatınız güzelleşsin, zenginleşsin. Hem şimdi başlamazsanız bir daha söyleme şansınız hiç olmayabilir. Ertesi gün onu zor bir görev bekliyordu. Bu yazdıklarını o kısacık sürede bulabildiği her adrese gönderecekti.
Yatağına uzandı ve acılarına rağmen yaşamında hiç olmadığı kadar huzurlu uykuya, ölüme daldı.

30 Kasım 2007 Cuma

Hasret

Hani hasretler Vardir ya Hiç bitmiyen
Hani uzun yollar olur ya Sonu gelmeyen
Hani yüce deglarda kar olur ya Hiç erimeyen
Iste ben seni öyle seviyor Ve öyle ÖzLüYoRuM...!

Belki bir hasret gibi içimdesin
Sonu gelmez yollar gibi uzaktasin
Yüce daglardaki karlar gibi eri$ilmezsin
Ama ben seni yinede seviyorum Ve öyle ÖzLüYoRuM...!
Hani Aklina gelir de Derin bir of çekersin ya
Hani anilari hatirlar da Içine tarifsiz bir burukluk çöker ya
Iste ben seni öyle seviyor
Ve öyle ÖzLüYoRuM...! BiTaNeM...